
Η Ψυχοπλοΐα δεν γεννήθηκε από θεωρία.
Γεννήθηκε από την επαφή με τον ναυτικό κόσμο: την απουσία, την ευθύνη, την αναμονή και την ανάγκη να συνεχίζεις να λειτουργείς ακόμα κι όταν δεν αντέχεις άλλο.
Ως μέλος ναυτικής οικογένειας, γνωρίζω από κοντά τι σημαίνει να ζεις με κύκλους αναχώρησης και επιστροφής, με αγωνία που δεν λέγεται και με την απαίτηση να παραμένεις στην θέση σου. Αυτές οι εμπειρίες δεν είναι αφηρημένες· είναι καθημερινές και αφήνουν αποτύπωμα.
Πολύ πριν στραφώ στην συμβουλευτική και την ψυχοθεραπεία, σπούδασα χρηματοοικονομικά και εργάστηκα για χρόνια στον τραπεζικό τομέα των διεθνών χρηματαγορών. Εκεί έμαθα πώς λειτουργούν οι άνθρωποι κάτω από συνεχή πίεση, πώς σπρώχνουν τον εαυτό τους πέρα από τα όριά τους και πώς σιωπηλά καταρρέουν όταν δεν υπάρχει χώρος εκτόνωσης.
Η μετάβασή μου στην συμβουλευτική δεν ήταν αλλαγή κατεύθυνσης.
Ήταν φυσική εξέλιξη: να μεταφέρω την εμπειρία από συστήματα υψηλής ευθύνης σε χώρο κατανόησης, οριοθέτησης και αποσυμπίεσης.
Η Ψυχοπλοΐα έχει εμπνευστεί από την εκπαίδευσή μου στην μετατραυματική προσέγγιση των στρατιωτών μέσα από το θεραπευτικό έργο του Frank Pucelik, ενισχύοντας την εστίασή μου στην σταθεροποίηση και στην επανεύρεση προσωπικής συνοχής σε περιόδους κρίσης.
Η Προσωποκεντρική και Focusing Βιωματική Ψυχοθεραπεία στην οποία έχω πιστοποιηθεί, αποτελεί την βάση της δουλειάς μου και με καθοδηγεί στην κατανόηση των αντιδράσεων του ανθρώπου όταν λειτουργεί υπό πίεση, στον τρόπο που το σώμα κρατά πληροφορία όταν ο νους συνεχίζει «να δουλεύει» και στην σύνδεση εμπειρίας, απόφασης και ευθύνης.
Πάνω σε αυτό το υπόβαθρο έχω συνδυάσει τον νευρογλωσσικό προγραμματισμό (NLP), καθώς και άλλες προσεγγίσεις που συνδέουν το τραύμα με την λειτουργικότητα και την συμπεριφορά.
Συνεχίζω τις σπουδές μου στην ψυχολογία (BSc, University of Essex – Athens Campus) και είμαι μέλος της Ελληνικής Προσωποκεντρικής & Βιωματικής Εταιρείας (ΕΠΒΕ).
Η Ψυχοπλοΐα είναι το πλαίσιο μέσα από το οποίο συνεργάζομαι με ναυτικούς και ανθρώπους που ζουν σε καθεστώς έντονης ευθύνης, απομόνωσης ή παρατεταμένης πίεσης, καθώς και τις οικογένειές τους.
Προσφέρει προσανατολισμό, σταθερότητα και λειτουργική επαναφορά, ώστε ο άνθρωπος να μπορεί να συνεχίσει με καθαρό μυαλό και χωρίς να καταρρέει σιωπηλά.